പരിഭാഷ: ഉമ്മര്‍ ടികെ പയ്യന്നൂർ ഓപ്പൺ ഫ്രെയിം
www.malayalam.subtitles.org
അലക്സാണ്ടർ, നീ വരുന്നില്ലേ? ഞങ്ങൾ ദ്വീപിലേക്ക് പോവുകയാണ്.
- എവിടെ? - ദ്വീപിലേക്ക്.
ആ പുരാതന നഗരം കാണാൻ നമ്മൾ കടലിലേക്ക് ഊളിയിടും.
പിന്നെ നമ്മൾ പാറയിലേക്ക് പോകും ...
എന്നിട്ട് നമ്മൾ കടന്നു പോകുന്ന ബോട്ടുകൾക്കു നേരെ കൈവീശും.
ആ പുതാതന നഗരത്തെക്കുറിച്ച് നിനക്കെന്തറിയാം ?
മുത്തച്ഛൻ പറയുന്നത് ആ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ നഗരം
ഭൂകമ്പത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയെന്നാണ്...
അതിനു ശേഷം നൂറ്റാണ്ടുകളായി അത് കടലിനടിയിൽ ഉറങ്ങുകയാണ്.
മാസത്തിലൊരിക്കൽ അത് വെള്ളത്തിനു പുറത്തേക്കു വരും.
അല്പ നേരത്തേക്കു മാത്രം...
പ്രഭാത നക്ഷത്രം ഭൂമിയെ പിരിയാനാവാതെ വേദനിച്ചു കൊണ്ട്...
നിശ്ചലമായി ഭൂമിയെത്തന്നെ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
പിന്നെ എല്ലാം നിശ്ചലമായി... സമയം പോലും നിലച്ചു.
സമയം... എന്താ അത്?
മുത്തച്ഛൻ പറയുന്നത് സമയം തീരത്തിരുന്ന്,
പകിട കളിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയാണെന്നാണ്.
നീ വരുന്നില്ലേ?
ETERNITY AND A DAY നിത്യതയും ഒരു ദിവസവും
അലക്സാണ്ടർ !
നിങ്ങൾ അവിടെ കിടന്നുറങ്ങിപ്പോകും...
നിങ്ങൾ ഇതുവരെ ഒന്നും കഴിച്ചുമില്ല!
എനിക്കൊരു ഉപ്പു രുചി... എന്റെ വായിൽ കടലിന്റെ രുചി.
ഇത് നമ്മുടെ അവസാന ദിവസമാണ്...
നാളെ നിങ്ങളുടെ കൂടെ ആശുപത്രിയിൽ വരാൻ അനുവദിക്കണം.
ഒറേനിയ, കാര്യങ്ങളെ കഠിനമാക്കിത്തീർക്കല്ലേ....
എന്തായാലും, ഉടനെയോ പിന്നീടോ എല്ലാത്തിനും ഒരവസാനമുണ്ടാകില്ലേ ?
കാപ്പി ഓഫീസ് മുറിയിൽ തയ്യാറായിട്ടുണ്ട് ...
നിങ്ങളുടെ സ്യൂട്ട് കേസ് ഞാൻ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
അതത്രയ്ക്കൊന്നും നിറച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ലല്ലോ. അത് വെറുതെയാണ്...
നിനക്കത് നന്നായി അറിയാമല്ലോ.
ഒറേനിയാ...
നീ ഇവിടെ ചെലവഴിച്ച മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കു നന്ദി.
നിന്നെക്കൂടാതെ, ഞാനെന്തായിത്തീ രുമായിരുന്നെന്ന് എനിക്ക് ആലോചിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
നായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
കുറച്ചു മാസങ്ങളായി
ലോകവുമായുള്ള എന്റെ ഏക ബന്ധം
അജ്ഞാതനായ ഈ അയൽക്കാരൻ മാത്രമായിരിക്കുന്നു,
ഒരേ സംഗീതം കൊണ്ട് അയാളെനിക്ക് എപ്പോഴും മറുപടി തരുന്നു.
ആരായിരിക്കുമത്?
അവരേതു പോലെയാവും?
ഒരു രാവിലെ ഞാൻ അവരെ കാണാനായി പോയി,
എന്നാൽ പെട്ടെന്നു ഞാൻ മനസ്സു മാറ്റി..
അവരെ കാണുന്നതിനെക്കാൾ ഭാവന ചെയ്യുന്നതാവും നല്ലതെന്ന്.
അതും എന്നെപ്പോലെ ഒരു സന്യാസി ആവുമോ?
ഒരു പക്ഷേ ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടി
സ്കൂളിലേക്കു തിരിക്കും മുമ്പ്
അജ്ഞാതനായ അയൽക്കാരനായി സംഗീതമൊരുന്നതാവാം.
എല്ലാം പെട്ടെന്നു കടന്നു പോയി!
സംശയകരമായ ഈ വേദന...
പഠിക്കാനും അറിയാനുമുള്ള എന്റെ ശാഠ്യം...
പിന്നെ ഇരുട്ട്...
പിന്നെ എന്നെ പൊതിയുന്ന നിശ്ശബ്ദതയും...
നിശ്ശബ്ദത.
ഇവയെല്ലാം എന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു. ശൈത്യം അവസാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ ...
ബോട്ടുകളുടെ മായികമായ നിഴൽരൂപങ്ങളിലൂടെ,
ആകാശത്തിൽ അവയുടെ പൊടുന്നനെയുള്ള പ്രത്യക്ഷമാകലിലൂടെ,
സാന്ധ്യശോഭയിൽ നടപ്പാതകളിലൂടെ വിഹരിക്കുന്ന കമിതാക്കളിലൂടെ,
വസന്തത്തിന്റെ കപട വാഗ്ദാനങ്ങളിലൂടെ,
ഇവയൊക്കെയാണ് എന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചത് ശൈത്യം അവസാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ ...
അന്നാ, എനിക്കൊരു ഖേദമേയുള്ളു...
- പക്ഷേ, അത് ശരിക്കും ഒന്നു മാത്രമാണോ ?
... ഒന്നും തന്നെ പൂർണമായിട്ടില്ല.
എല്ലാം ഞാൻ രൂപരേഖകൾ മാത്രമാക്കി മാറ്റി വെച്ചു.
ഇവിടെയുമവിടെയും കുറെ താറുമാറായ വാക്കുകൾ.
ഇങ്ങോട്ട് കേറ്!
നീ എവിടുന്നാ വരുന്നത്?
നീ ഗ്രീക്ക് സംസാരിക്കുമോ ?
നിന്നെ ഞാൻ എവിടെയെങ്കിലും കൊണ്ടുപോയി ആക്കണോ?
ഹലോ ഡാഡ്
ഞായറാഴ്ച ഇവിടെ വരാൻ എന്തു പറ്റി ?
അവിടുന്നാരും ഫോണെടുക്കുന്നില്ലല്ലോ. ഞാൻ 15 ദിവസമായി വിളിക്കുന്നു.
ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു പോയി. എന്തു പറ്റി?
എനിക്ക് കുറച്ചു കാലം മാറി നിൽക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഈ നായയെ എന്തു ചെയ്യണമെന്നെനിക്കറിയുന്നില്ല.
അച്ഛനെന്തെങ്കിലും കുടിക്കാൻ വേണോ?
- കുറച്ച് കാപ്പി കുടിക്കാം... - ഞാൻ നിനക്കൊന്നു കൊണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്.
- നിന്റെ അമ്മയുടെ പഴയ കുറച്ചു കത്തുകൾ. - എന്റെ അമ്മയുടെ കത്തുകൾ ?
അച്ഛൻ പോവുകയാണെന്നു പറഞ്ഞത്?
എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത്?
അച്ഛനറിയാമല്ലോ നികോസിസ് മൃഗങ്ങളെ വീട്ടിലാക്കുന്നത് ഇഷ്ടമേ അല്ല.
നിങ്ങളുടെ ജോലിയൊക്കെ എങ്ങിനെ പോകുന്നു?
എന്റെ ജോലി?
സൊളോമോസിന്റെ " സ്വതന്ത്രനായ തടവുകാരൻ "
നിങ്ങളുടെ മൂന്നാം പ്രൊജക്ട്. അമ്മയുടെ മരണത്തിനു ശേഷം
നിങ്ങളത് പകുതിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു. അതിൽ തന്നെയല്ലേ ഇപ്പോൾ വർക്ക് ചെയ്യുന്നത് ?
അതുമല്ല, എനിക്കൊരിക്കലും മനസ്സിലാവാത്ത കാര്യം,
നിങ്ങളെപ്പോലൊരു വലിയ എഴുത്തുകാരൻ 19 ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു അപൂർണ്ണ കാവ്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ ...
എങ്ങിനെ സ്വന്തം രചനകൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു എന്നത് ...
നിങ്ങൾ അതും ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നെന്നോട് പറയല്ലേ!
എനിക്കറിഞ്ഞു കൂടാ,
ഒരു പക്ഷേ എനിക്കു വാക്കുകൾ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്നില്ല....
ഇതിന് കവറില്ലല്ലോ, എന്താ?
ഞാനിത് വായിക്കട്ടെ ?
"1966 സെപ്തംബർ 20".
എന്റെ ദിവസം!
മമ്മ പലപ്പോഴും ആ ദിവസത്തെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
"ഞാൻ ഉണർന്നപ്പോഴും നീ ഉറക്കത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു.
" നിന്റെ നിശ്വാസം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
" നീ സ്വപ്നം കാണുകയായിരുന്നോ അലക്സാണ്ടർ?
"എന്നെ നോക്കുവാനായി നീ കൈകൾ അല്പം മാറ്റി.
" നിന്റെ കൃഷ്ണമണികൾ തിളങ്ങി. പെട്ടെന്നു തന്നെ നീ ഉറക്കത്തിലേക്ക് ആണ്ടു പോയി.
" നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ പുറത്തു ചാടി.
"അത് താഴേക്കുരുണ്ടു.
"അരികിലുള്ള കുഞ്ഞിൽ നിന്ന് ചെറിയൊരു തേങ്ങലുയർന്നു.
" ഒരു വാതിൽ തുറന്നു.
" ഞാൻ വരാന്തയിലേക്കു പോയി.
"എന്നിട്ടു കരഞ്ഞു."
ഹലോ അന്ന.
എനിക്ക് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ അസാധാരണ സ്വപ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാവുന്നു.
- അന്നാ, നീ കരഞ്ഞോ? - ഏയ്, ഒന്നുമില്ല.
നീ കരഞ്ഞു.
അതൊന്നുമില്ല.
എന്താ പറ്റിയത് ?
- അന്നാ, നീ കരഞ്ഞു. - അതൊന്നുമില്ല.
പിന്നെ?
- എന്നെ കാണാനെങ്ങിനെ? - ഒരു വേനൽദിനം പോലെ സുന്ദരം!
നുണയൻ! എന്റെ ഗർഭം കൊണ്ടുള്ള ശരീര ഭാരം കൂടിയിട്ടും ?
ഈ ഡ്രസ്സ് പുതിയതാണോ?
- നിങ്ങളോർക്കുന്നില്ലേ? - ഇല്ല.
നിങ്ങളുടെ ഒരു യാത്രയിലാണ് എനിക്കിത് കൊണ്ടു തന്നത്.
നിങ്ങളെപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രമേ ചിന്തിക്കുന്നുള്ളൂ!
എപ്പഴാ നിങ്ങളത് എഡിറ്റർക്ക് അയച്ചു കൊടുക്കുക ? പിന്നെ നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു കഴിയാൻ.
"... ആ നിമിഷത്തെ എനിക്ക് നിലനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ
" പറക്കൽ നിർത്തി നിശ്ചലമാവുന്ന ഒരു ശലഭത്തെപ്പോലെ."
അവരെല്ലാം വരുന്നു!
പോയി ഡ്രസ്സ് ധരിക്ക് . വേഗം.!
പോയി ഡ്രസ്സ് ചെയ്യ്.
"ചലനമറ്റ, സ്തബ്ദമായ കടലിനു മുന്നിൽ വെച്ച് നിനക്ക് ഞാനെഴുതുന്നു...
" ചൂടു പാലിന്റെയും ഈറൻ മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും സാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കാവുന്ന ആ വീട്ടിൽ വെച്ച്
"ഞാൻ നിനക്കെഴുതുന്നു, ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കുന്നു...
"നീ വളരെ അരികിലെന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നു,
"ആരാണ് ഭയന്ന് എന്നെ തടഞ്ഞു വെക്കുന്നത്.
"ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ലോകത്തെ അലോസരപ്പെടുത്തി എന്നു തോന്നുന്നുണ്ടോ അലക്സാണ്ടർ ?
" എന്നിട്ടും ഞാൻ പ്രണയത്തിലായ ഒരു സ്ത്രീ മാത്രമായിരുന്നു."
ചെറിയ കുട്ടി ഉറങ്ങുകയാണോ ?
അവൾ മറ്റേ മുത്തശ്ശിയുടെ കൂടെ കടൽത്തീരത്താണ്.
മുത്തശ്ശി... എന്നെപ്പോലെ! ദൈവമേ, എനിക്കെത്ര മാത്രം പ്രായം കൂടി ?
നോക്കൂ മോളെ, നിന്റെ അമ്മ എപ്പോഴും ആരെന്തു പറഞ്ഞാലും അപ്പടി വിശ്വസിക്കുന്ന
ഒരു പച്ചപ്പാവമായി അഭിനയിച്ചഭിനയിച്ച് ഒരു പച്ചപ്പാവമായിത്തീർന്നിരിരിക്കുന്നു.
അവളെപ്പോഴും പാവമായി അഭിനയിക്കുന്നു...
ഹെക്കുബാ, ക്ലിറ്റംസ്ട്രാ...
എന്റെ ഭാര്യ എപ്പോഴും അതിശയോക്തിയെ സ്നേഹിക്കുന്നു.
ഡാഡ്, മമ്മയെ എപ്പോഴും കളിയാക്കുന്നത് നിർത്ത്!
- അവളെ എന്തു പേരാ വിളിക്കുക? - നീ തീരുമാനിച്ചോ ?
എലേനി അല്ലെങ്കിൽ കാതറിന...
പക്ഷേ അവളുടെ മുത്തശ്ശിയുടേതാണ് അവസാന വാക്ക്!
നീ സുന്ദരിയാണ്, നിനക്കറിയുമോ, കുഞ്ഞ് അന്നാ, നീ മമ്മയാണ്!
ഞാൻ പാത്രത്തിൽ പൂക്കൾ വെക്കാൻ പോകുന്നു.
എനിക്കോർമ്മിക്കാനാവുന്നിടത്തോളം ഈ വീടിന് ഒരു മാറ്റവുമുണ്ടായിട്ടില്ല.
ശാന്തമായ അവസാന വേനൽക്കാലം ഇതായിരിക്കും ആലെകോസ്!
നിങ്ങളെന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ?
ഇലക്ഷനു മുമ്പ് സൈന്യത്തിന്റെ ഇടപെടലുണ്ടാവുമെന്ന് പലരും പറയുന്നു.
പക്ഷേ നിങ്ങൾ രാഷ്ടീയക്കാർ ഊമ കളിക്കും!
"രാത്രി ഞാൻ നിങ്ങളെ നോക്കി നിന്നു.
" നിങ്ങൾ ഉറങ്ങുകയോ നിശ്ശബ്ദമായി കിടക്കുകയോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.
"നിങ്ങൾ എന്താണു ചിന്തിക്കുന്നതെന്നു ഞാൻ ഭയന്നിരുന്നു,
" നിങ്ങളുടെ നിശ്ശബ്ദതയെ അതിക്രമിക്കുമോ എന്നു ഭയന്ന്.
"അതു കൊണ്ട് എന്റെ ശരീരം സംസാരിക്കട്ടെ,
"- എനിക്കറിയാവുന്ന ഏക ഭാഷ -
" കാരണം ആ അവസ്ഥയിൽ മാത്രമാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഭയം അനുഭവപ്പെടാതിരിക്കുന്നത്.
"ഞാൻ സ്നേഹിക്കാനറിയുന്ന ഒരു സ്ത്രീ മാത്രമായിരുന്നു അലക്സാണ്ടർ."
ആ ഭാഗ്യവാനായ പിതാവ് എവിടെയാ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത് ?
എന്നത്തേയും പോലെ അങ്കിൾ ചിന്തകളിൽ മുഴുകിയിട്ടുണ്ടാവും. അദ്ദേഹം അവിടെയുണ്ട് എന്നാൽ അവിടെയില്ല താനും.
അദ്ദേഹം എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ കട്ടികൾ ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിക്കേണ്ടിയിരുന്നു.
ആരെങ്കിലും തന്റെ പ്രിയ മകനെ ശല്യപ്പെടുത്തിയാൽ അച്ഛൻ ദേഷ്യപ്പെടുമായിരുന്നു!
നിങ്ങൾക്ക് ആ കുഞ്ഞു അത്ഭുതം കാണണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ,
ഇപ്പോൾ എന്റെ കൂടെ വാ!
സുന്ദരിയാണവൾ, അല്ലേ?
"മണലിലൂടെ ഞാൻ നഗ്നയായി നടന്നു.
" കാറ്റു വീശിയടിച്ചു,
" നൗകകൾ കടന്നു പോയി.
"നിങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റതേയില്ല.
" നിങ്ങളുടെ ചൂട് എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇപ്പോഴും എനിക്കനുഭവിക്കാൻ കഴിയും.
"നീ എന്നെക്കുറിച്ചു സ്വപ്നം കാണുകയാണെന്നു സങ്കൽപ്പിക്കാൻ ഞാൻ മുതിർന്നില്ല!
"ഓഹ്! അലക്സാണ്ടർ...
" ഒരു നിമിഷത്തേക്കു മാത്രമെങ്കിലും അതു വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ
" അവിടുന്നു പോകാനും കരയാനും ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ അനുവദിച്ചേനെ.
ഡാഡി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?
നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ തന്നെ പോവുകയാണോ?
എനിക്ക് മനസ്സിലായിട്ടില്ല...
ഹലോ.
അങ്ങ് വന്നതിൽ സന്തോഷം, ഞാൻ താങ്കളോട് സംസാരിക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അറിഞ്ഞിരുന്നോ, കടൽത്തീരത്തെ വീട് ഞങ്ങൾ വിറ്റു.
ആ വീട്?... ആരാ അത് വിറ്റത്?
നാളെ ഞാൻ താക്കോലവർക്കു കൊടുക്കും. പിന്നെ ബുൾഡോസർ പണി തുടങ്ങും.
ഇത് നിങ്ങളുടെ നായയാണോ ?
ഞാൻ ഡ്രസ്സു ചെയ്യട്ടെ.
അതത്ര മനസ്സിൽ കൊടുക്കണ്ട ഡാഡീ.
ഡാഡിക്കെന്താ പറ്റിയത് ? ആകെ വിളറിയിട്ടുണ്ടല്ലോ.
നമ്മുടെ ആദ്യത്തെ യാത്ര നീ ഓർമ്മിക്കുന്നുണ്ടോ ?
നിനക്ക് പതിനഞ്ചായിട്ടുണ്ടാവും.
നമ്മളു രണ്ടും യാന്നിനയിലെ ആ നശിച്ച ടെന്നീസ് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പിന് !
നിന്റെ കളിക്കാരൻ തോറ്റപ്പോൾ നീ കരയാൻ തുടങ്ങി.
ഞങ്ങൾക്ക് വേറൊരു സാധ്യത ഇല്ല ഡാഡീ...
ആകെ രണ്ടു പേർ. നികോസും ഞാനും. കെട്ടിടങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട,
ഭൂകമ്പത്തിൽ തകർച്ച പറ്റിയ ആ വലിയ വീട്ടിൽ....
നമ്മൾ കൈകോർത്ത് തടാകക്കരയിലൂടെ നടന്നു.
ഞാൻ പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും നോക്കി...
ആശ്വസിപ്പിക്കലൊന്നും നിന്റടുത്തു ഫലിച്ചില്ല.
ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം തരൂ, ഒരു സാന്റ് വിച്ചും.
എന്റെ കൂടെ വേഷം മാറിയ ഒരു കുട്ടിയുണ്ട്...
അതു കൊണ്ട്?
അൽബേനിയയിൽ നിന്നുള്ള ഒരഭയാർഥി ക്കുട്ടി... വ്യക്തമായും ഗ്രീക്ക് വംശജൻ.
അതു കൊണ്ട്?
ഇവിടുന്ന് അൽബേനിയൻ ബോഡറിലേക്ക് എത്ര ദൂരമുണ്ടാകും?
2 മണിക്കൂർ... മഞ്ഞുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ കൂടുതൽ. നിങ്ങൾ കുന്ന് മറികടക്കേണ്ടി വരും.
എന്തു കൊണ്ടാ ബസ്സ് ഡ്രൈവറോടു ചോദിച്ചു കൂടാ ?
അയാൾ വടക്ക് പെന്റലോഫോയിലേക്കാണ്. ബോഡറിൽ നിന്ന് അധിക ദൂരമില്ല.
അവൻ ഓടി! അവരെപ്പഴും അതു തന്നെയാ ചെയ്യുക!
പട്ടാളക്കാർ അവരെ പിടിച്ച് വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചയക്കും...
എല്ലാം വെറുതെയാ! അവർ പിന്നെയും പർവ്വതം മറി കടക്കും.
എങ്ങിനെയാ നീ ഗ്രീസിലേക്കു വന്നത്?
എന്നോടു പറഞ്ഞു കൂടെന്നുണ്ടോ?
നിന്റെ ഗ്രാമം അതിർത്തിയിൽ നിന്നു ദൂരെയാണോ ?
- നിനക്കവിടെ ഒരു കുടുംബമുണ്ടോ? - എന്റെ മുത്തശ്ശിയുണ്ട്.
ഈ ബസ്സ് ബോഡറിനടുത്ത് പെന്റലോഫോ വരെ പോകും.
എന്തു തന്നെയായാലും എനിക്കിവിടെ നിന്നെയങ്ങിനെ ഉപേക്ഷിക്കാനാവില്ല. നിനക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടോ ?
ഞാൻ നാളെ ഒരു യാത്ര പുറപ്പെടുകയാണ്. അതു കൊണ്ട് എനിക്ക് സമയമില്ല...
ഡ്രൈവർ അവിടന്ന് ഒരു ടാക്സി പിടിച്ച് നിന്നെ ബോഡറിലെത്തിക്കും.
നിനക്ക് നിന്റെ മുത്തശ്ശിയുടെ അടുത്ത് പോണ്ടേ ?
# നാടുകടത്തപ്പെട്ട കൊച്ചു പക്ഷീ
# അസന്തുഷ്ടനായി
# ആ അപരിചിത ദേശം നിനക്ക് സന്തോഷകരമാണോ.
# നിന്നെ ഞാൻ തീവ്രമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
# ഞാനെന്താണു നിനക്കയക്കേണ്ടത് എന്റെ ഇത്തിരിപ്പൂവേ ?#
" എന്റെ ഇത്തിരിപ്പൂവേ" എന്നല്ലേ നീ പറഞ്ഞത് ?
ഒന്നൂടി പറഞ്ഞേ..
എന്താ നീ പറഞ്ഞത്? ആ പാട്ട്... ഒന്നൂടി പറഞ്ഞേ !
നിന്നെ അങ്ങിനെയങ്ങ് പറഞ്ഞയക്കാനെനിക്കു കഴിയില്ല. ഞാനൊരു പരിഹാരം കണ്ടെത്തട്ടെ.
നിനക്കെന്താ വേണ്ടതെന്നെനിക്കറിയാം,
പക്ഷേ അങ്ങിനെ നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാനെനിക്കാവില്ല!
എനിക്ക് കഴിയില്ല തന്നെ!
ഹലോ.
ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം.
ഒരു കുട്ടിയെ അതിർത്തിയിലെത്തിക്കാൻ ഒരു ടാക്സി എവിടുന്നു കിട്ടും?
അതത്ര എളുപ്പമല്ല. റോഡ് ഭീകരമാണ്.
എന്റെ മരുമകന് ടാക്സിയുണ്ട്. അവനെ വിളിക്കട്ടെ ?
വിളിക്ക്.
പത്തു മിനുട്ടു കൊണ്ട് അവനിവിടെത്തും.
ജോർജോസ് 4 റാക്കിയും പിന്നെ തിന്നാനെന്തെങ്കിലും!
# നിനക്ക് ഞാനൊരു ആപ്പിൾ കൊടുത്തയച്ചാൽ അതു ചീയും.
# ഞാൻ നിനക്കൊരു മാതളപ്പഴം കൊടുത്തയച്ചാൽ അതുണങ്ങിപ്പോകും.
# ഒരു കുല മുന്തിരി അയച്ചാൽ അതിന്റെ മണികൾ വഴിയിലുതിർന്നു വീഴും.
# ഞാൻ നിനക്ക് തുള്ളി കണ്ണുനീരയച്ചാൽ... #
എന്താ പ്രശ്നം? നീ പേടിച്ചു വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടല്ലോ!
എന്തിനാണ് നീ പോലീസിനെ പേടിക്കുന്നത്?
ഇല്ല.
ഇത് നിന്റെയാണ്.
ആ വഴിയിൽ വെച്ച് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഓർക്കുന്നില്ലേ...
"korphoula mou"? "കൊർഫൗല മൗ" ?
എന്താണൊരു കവി എന്നു നിക്കറിയുമോ ?
എനിക്ക് സമയമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനൊരു കവിയുടെ കഥ പറയുമായിരുന്നു...
അയാൾ വാക്കുകൾ പണം കൊടുത്തു വാങ്ങിയിരുന്നു.
ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
നമുക്ക് പോകാം. നീ തണുത്ത് മരവിച്ചു പോകും...
നമുക്ക് പോകാം.
ആയുധധാരികളായ സംഘം തെരുവിലേക്കു കടന്നു വന്നു.
രാത്രി മുഴുവൻ അവർ വെടിയുതിർത്തു.
അവർ വീടുകൾക്കകത്തേക്കു കയറി,
കുഞ്ഞുങ്ങൾ നിലവിളിച്ചു...
ഗ്രാമം ശൂന്യമായി...
വഴി അതിലൂടെയായിരുന്നു.
എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ സലിമിന് അതറിയാം. അവൻ നേരത്തേ അതിർത്തി കടന്നിരുന്നു.
മുതിർന്നവർ ചില അടയാളങ്ങൾ ബാക്കി വെച്ചിരുന്നു,
മരത്തിൽ നിന്നും തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ചില പ്ലാസ്റ്റിക്ക് ബാഗുകൾ.
അതു മനസ്സിലാക്കിയില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ തീർന്നു. മഞ്ഞ് നിങ്ങളെ വിഴുങ്ങും.
ഒരു ബാഗിൽ നിന്നും മറ്റൊന്നിലേക്ക്,
പിന്നെ നിങ്ങൾ ഒരു തുറന്ന സമതലത്തിലെത്തും.
സലിം കരയാൻ തുടങ്ങി...
എന്തിനെന്നെനിക്കു മനസ്സിലായില്ല. ഞാൻ നടക്കാൻ തുടങ്ങി.
"അവിടെ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ബോംബുകളുണ്ട്, മണ്ടാ! " - അവനെന്നോടു പറഞ്ഞു.
" കുനിഞ്ഞിരിക്ക്! "
ഞാൻ ഇരുന്നു.
അവനൊരു വലിയ കല്ലെടുത്തു...
എന്നിട്ടവൻ അത് മുന്നിലേക്കെറിഞ്ഞു.
അത് മഞ്ഞിൽ വീഴും മുമ്പേ അവൻ മഞ്ഞിൽ കമഴ്ന്നു കിടന്നു.
ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കല്ലു വീണ ഇടം വരെ നീങ്ങി.
പിന്നെയും ഞങ്ങൾ കുനിഞ്ഞു.
ഒരു കല്ലെടുത്തു...
എന്നിട്ട് മുന്നിലേക്കെറിഞ്ഞു.
ഞാൻ പേടിച്ചു, ഞാൻ തണുത്തു മരവിച്ചു...
ഞങ്ങൾ പിന്നെയും നടക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആ വഴിയിലൂടെ കല്ലുകളെറിഞ്ഞ്,
ഞങ്ങൾ മറുവശത്തെത്തി.
വളരെ ദൂരെ ഞങ്ങൾ വെളിച്ചം കണ്ടു.
എനിക്കാരുമില്ല. ഞാൻ നുണ പറഞ്ഞതാണ്.
എനിക്കു നാളെ പോകേണ്ടതാണ്. ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞതല്ലേ.
നീ പിന്നെയും എന്നെ വിഡ്ഢിയാക്കി.
ഒരു സാന്റ് വിച്ച്, പ്ലീസ്!
നന്ദി.
നിങ്ങളൊരിക്കലും ഭക്ഷണം കഴിക്കാറില്ലേ ?
ചിലപ്പോഴെല്ലാം.
- ഒരു കവി എന്താണെന്നെനിക്കറിയാം. - നിനക്കറിയുമോ?
ശരി...
ഒരിക്കൽ ഒരു കവിയുണ്ടായിരുന്നു,
കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിൽ,
ഒരു മഹാനായ കവി.
അദ്ദേഹം ഗ്രീക്കുകാരനായിരുന്നു...
പക്ഷേ വളർന്നതും ജീവിച്ചതും ഇറ്റലിയിലായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി, ഗ്രീക്കുകാർ...
ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തടവിലാണെന്നും, അവർ ആയുധധാരികളായി
സ്വാതന്ത്ര്യം വീണ്ടെടുക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയാണെന്നും.
തന്റെ നഷ്ടരാജ്യം അയാളുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു.
ആ ദ്വീപിൽ കുട്ടിക്കാലം ചെലവഴിച്ച വർഷങ്ങളും,
ഇപ്പോഴുമവിടെ ജീവിക്കുന്ന അമ്മയുടെ മുഖവും ഉള്ളിലുണർന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു സമാധാനവും കിട്ടിയില്ല. ഉന്മാദിയായി അയാൾ നടന്നു.
ഓരോ രാവിലും വെള്ള വിവാഹ വേഷത്തിൽ
അമ്മ സ്വപ്നത്തിൽ വന്ന് അയാളെ
വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഞാനെന്റെ മനസ്സിനെ സജ്ജമാക്കി.
ഞാൻ ഗ്രീസിനു വേണ്ടി യാത്ര തിരിക്കുന്നു. എനിക്കിവിടെ നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല.
എത്രയോ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഗ്രീക്കുകാർ ആയുധമേന്തുന്നു.
ഒരു കവിക്കെന്തു ചെയ്യാനാവും?
വിപ്ലവത്തിനു വേണ്ടി പാടുക,
മരിച്ചവർക്കു വേണ്ടി വിലപിക്കുക.
നഷ്ടപ്പെട്ട സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആത്മാവിന് പ്രചോദനമാവുക.
അടുത്ത ദിവസം അയാൾ വെനീസിൽ നിന്നും ബോട്ടു കയറി.
ഗ്രീസിലേക്കു തിരിച്ചു, സാന്റേയിലേക്ക്...
ജനിച്ചു വളർന്ന ദ്വീപ്.
എല്ലാം അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മുഖങ്ങൾ, നിറങ്ങൾ, മണങ്ങൾ...
ജനിച്ച വീട്...
പക്ഷേ ഭാഷ മാത്രം പിടികിട്ടിയില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന് വിപ്ലവത്തിനു വേണ്ടി പാടണമായിരുന്നു.
പക്ഷേ അമ്മയുടെ ഭാഷ സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
പിന്നെ അയാൾ പ്രസിദ്ധമായ സ്ഥലങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി...
കൃഷിയിടങ്ങളിലൂടെ, മുക്കുവ ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെ,
അയാൾ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത വാക്കുകൾ തേടി,
ആദ്യമായി കേൾക്കുന്ന വാക്കുകൾക്ക് പണം നൽകി.
വാർത്ത എല്ലായിടവും പരന്നു.
" കവി വാക്കുകൾ വിലയ്ക്കു വാങ്ങുന്നു! "
അതോടെ അദ്ദേഹമെവിടെ പോയാലും,
ദ്വീപിലെ പാവങ്ങൾ, മുതിർന്നവരും കുട്ടികളുമെല്ലാം ഒന്നിച്ചുകൂടി
അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു നിർത്തുകയും വാക്കുകൾ വിൽക്കുകയും ചെയ്തു.
അഗാധഗർത്തം...
സുഗന്ധം...
തുള്ളി...
ഒഴുക്ക്...
രാപ്പാടികൾ...
വാനം...
അല...
തടാകം...
അജ്ഞേയം...
സംരക്ഷിക്കൽ...
ഉഗ്ര തേജസ്സ്...
പറയൂ, ഇന്നലെ രാത്രി നീ എന്താണ് കണ്ടത് ?
അതിശയങ്ങളാൽ പളുങ്കു പൂശിയ രാത്രി.
മാന്ത്രികത നിറഞ്ഞ രാത്രി.
ഉഗ്രമായ.... തേജസ്സ്.
അങ്ങിനെ അദ്ദേഹം സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുള്ള ഗീതം എഴുതി.".
തീർച്ചയായും അദ്ദേഹം മറ്റു കാവ്യങ്ങളുമെഴുതി...
കൂട്ടത്തിൽ വലുതൊന്നും. പൂർത്തീകരിക്കാത്ത ഒന്ന്.
അതിനെ അദ്ദേഹം " സ്വതന്ത്ര തടവുകാരൻ " എന്നു വിളിച്ചു.
പിന്നീടുള്ള ജീവിതകാലം അദ്ദേഹം ആ കാവ്യം പൂർണ്ണമാക്കാൻ ചെലവഴിച്ചു.
പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന തൊരിക്കലും കഴിഞ്ഞില്ല. കുറച്ചു വാക്കുകളുടെ കുറവുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാനീ നായയെ കൊണ്ടു വന്നു, ഒറാനിയ.
ഇവനെ മറ്റൊരിടത്തും ഏൽപ്പിക്കാനായില്ല.
എന്റെ മകന്റെ വിവാഹമാണ്.
ക്ഷമിക്കൂ. നിങ്ങളുടെ വിരുന്ന് അലങ്കോലമാക്കാൻ ഞാനിഷ്ടപ്പെടുനില്ല.
ഇവനെ എവിടെയാക്കുമെന്നെനിക്കറിയുന്നില്ല. എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ.
നാളെ നിങ്ങളുടെ കൂടെ വരാൻ എന്നെ അനുവദിക്ക്.
വധു സുന്ദരിയാണ്!
നീയറിഞ്ഞോ, എന്റെ മകളും ഭർത്താവും കടൽത്തീരത്തെ ആ വീട് വിറ്റു.
ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ... ഞാൻ...
അവനു വിശക്കുന്നെന്നു തോന്നുന്നു.
നിങ്ങൾ ചിരിക്കുന്നുണ്ട് പക്ഷേ നിങ്ങൾ വളരെ ദുഃഖത്തിലാണ്.
നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ഞാൻ കുറച്ചു വാക്കുകൾ കൊണ്ടു വരട്ടേ ?
അതിനു കുറേ പണം വേണ്ടി വരും!
അപരിചിതൻ...
അപരിചിതൻ... നാടു കടത്തൽ.
എവിടെയും അപരിചിതർ...
നിനക്കാ വാക്ക് മനസ്സിലായോ ?
ഇല്ല.
ആ ഗ്രാമത്തിലെ സ്ത്രീയാണ് പറഞ്ഞത്.
മറ്റുള്ളവരുടെ അടുത്തു നിന്നും വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരണോ?
എവിടെ? ദ്വീപിൽ അന്നാ?
മമ്മാ, സൂര്യൻ നിങ്ങളെ പൊള്ളിക്കുമെന്നെനിക്ക് പേടിയാവുന്നു!
ഞാൻ നിന്റെ അച്ഛനെ സ്വപ്നം കാണുകയായിരുന്നു,
എല്ലാ രാത്രിയിലും
എനിക്കദ്ദേഹത്തെ വളരെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു!
അദ്ദേഹം നേരത്തേ വിട്ടു പോയി.
- പതിവു പോലെ നീ യാത്രയിലായിരുന്നു! - ഫ്രാൻസിൽ എന്റെ ആദ്യ പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രകാശനമായിരുന്നു.
നീ അദ്ദേഹവുമായി ഒരിക്കലും അത്ര അടുപ്പത്തിലായിരുന്നില്ല.
നീ എപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ എതിർപക്ഷത്തായിരുന്നു,
അദ്ദേഹം വളരെയേറെ സഹിച്ചു.
പക്ഷേ കഴിയുന്നത്ര വേഗത്തിൽ ഞാൻ തിരിച്ചു വന്നു.
എന്താ രണ്ടു പേരുമൊരു ഗൂഢാലോചന?
മമ്മാ, തൊപ്പി.
- എനിക്ക് കുഞ്ഞിന്റെ കൂടെ നിൽക്കണം. - മെൽപോയും കുട്ടികളും അവളുടെ കൂടെയുണ്ട്.
എനിക്ക് കുഞ്ഞിന്റെ കൂടെ നിൽക്കണമായിരുന്നു.
മെൽപോ അവളുടെ കൂടെയുണ്ട്, വിഷമിക്കേണ്ട !
" ഒരു പുസ്തകത്തിനും മറ്റൊരു പുസ്തകത്തിനും ഇടയിൽ വെച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളെ തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാൻ ശ്രമിച്ചു.
" നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം ജീവിച്ചു, എനിക്കും നിങ്ങളുടെ മകൾക്കുമൊപ്പം ...
"അതേ സമയം ഞങ്ങളോടൊപ്പമായിരുന്നില്ല.
" എനിക്കറിയാം ഒരു ദിവസം നിങ്ങൾ വിടപറയും.
" കാറ്റ് നിങ്ങളുടെ കാഴ്ചകളെ ദൂരേക്കു തള്ളിക്കൊണ്ടു പോകും.
"എന്നാലിന്ന്, ഈ ദിവസം എനിക്കു തരൂ.
" ഇത്. അവസാനത്തെ ദിനമെന്ന പോലെ.
"ഈ ദിവസം എനിക്കു തരിക"
നിങ്ങളെന്തിനെക്കുറിച്ചാ ചിന്തിക്കുന്നത്?
ഞാനവിടേക്ക് കയറാൻ പോകുന്നു!
ചതിയൻ!
അന്നാ, ദേഷ്യം പിടിക്കുന്നതെന്തിനാ ? പ്ലീസ്. അധിക സമയമെടുക്കില്ല.
പ്ലീസ് ......
ഞാൻ അധിക സമയമെടുക്കില്ല.
ചതിയൻ!
ക്രിസ്റ്റോസ്, വാസിലിസ്... അലക്സാണ്ടർ ... 1939 സമ്മർ
ഗുഡ് ഈവനിങ്ങ്.
ഗുഡ് ഈവനിങ്ങ് ഡോക്ടർ...
സോറി, എന്റെ ശ്രദ്ധ പതറിപ്പോയി.
നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു ഞാൻ ഉൽക്കണ്ഠപ്പെട്ടു. ഞാൻ പേടിച്ചത്...
നിങ്ങൾ വിചാരിച്ചതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഇത് പടരുന്നുണ്ട്. അല്ലേ ?
എന്റെ ശരീരം ഇനി അധികം അനുസരിക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല...
എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ അരികുകൾ കണ്ണാടിയിൽ അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നു.
അതൊരു നിഴൽ മാത്രമായി മാറുന്നു.
നാളെ ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകും. താങ്കൾ പറഞ്ഞ പോലെ വേദന അസഹനീയമാവുമ്പോൾ...
ശരി ...
നിങ്ങളോടെങ്ങിനെ പറയണമെന്നെനിക്കറിയില്ല,
എനിക്ക് പറയുന്നതത്ര എളുപ്പമല്ല...
ചില അഭിനന്ദ വാക്കുകൾ എനിക്കു നൽകാനുണ്ട്.
ഞങ്ങളുടെ തലമുറ നിങ്ങളുടെ പുസ്തകങ്ങളും കവിതകളും വായിച്ചു വളർന്നതാണ്.
ഞാൻ പോകട്ടെ...
എന്നെയൊരാൾ കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
നീ എന്തിനാ അപ്രത്യക്ഷമായത് ? ഞാൻ നിന്നെ തിരഞ്ഞു ...
എന്തു പറ്റി നിനക്ക് ?
സലീം...
ഗുഡ് ഈവനിങ്ങ്.
ആരാ നിങ്ങളെ അകത്തു കടത്തിയത്? നിരോധിത ഇടമാണിത്. നിങ്ങൾക്കറിയില്ലേ ?
ഇവിടെ ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് കൊണ്ടു വന്ന... "അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിലെ ആ കുട്ടി "
നടപ്പാതയിൽ വെച്ച് ഒരു ബസ്സ് അവന്റെ മേൽ കയറിയിറങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഇത് പ്രവേശനമില്ലാത്ത ഇടമാണ്. ഞാൻ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞതാണ്.
പോസ്റ്റുമോർട്ടം അധികാരിക്ക് എന്നെ അറിയാം.
നിങ്ങളെ അറിയുമോ?
ഞാനയാളെ വിളിക്കട്ടെ.
ഹേയ്! സലിം.
നീ ഇന്നു രാത്രി ഞങ്ങളോടൊപ്പമില്ലാത്തത് എത്ര ദയനീയമാണ്.
ഹേയ്, സലിം!
എനിക്കു പേടിയാണ് സലിം. കടൽ വളരെ വലുതാണ്!
സലിം, നീ പോകുന്ന ലോകത്ത് എന്താണ് നമ്മളെ കാത്ത് നിൽക്കുന്നത് ?
നമ്മളെല്ലാവരും പോകേണ്ടുന്ന ആ സ്ഥലം ഏതു തരത്തിലുള്ളതാണ് സലിം ?
കുന്നുകൾ അല്ലെങ്കിൽ മലയിടുക്കുകൾ അല്ലെങ്കിൽ പോലീസ് അല്ലെങ്കിൽ പട്ടാളക്കാർ
നമ്മളൊരിക്കലും തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല.
ആകെ എനിക്കു കാണാൻ കഴിയുന്നത് കടൽ, കരകാണാത്ത കടൽ.
രാത്രിയിൽ ഞാൻ അമ്മയെ കണ്ടു. വാതിൽക്കൽ, കണ്ണീരോടെ.
അതു കൃസ്തുമസിന്റെ രാത്രിയായിരുന്നു. പള്ളി മണികൾ മുഴങ്ങി. മലകളിൽ മഞ്ഞു പെയ്തു.
വിശാലമായ ഈ ലോകത്തിലെ തുറമുഖങ്ങളെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും പറയാൻ,
അത് മാർസെല്ലെയാകട്ടെ അല്ലെങ്കിൽ നേപ്പിൾസ്,
നീ മാത്രമെങ്കിലും ഞങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ.
ഹേയ് സലിം! പറയൂ, ഞങ്ങളോടു പറയൂ. ഈ വിശാല ലോകത്തെക്കുറിച്ചു പറയൂ.
ഹേയ്! സലിം പറയൂ, ഞങ്ങളോടു പറയൂ...
ഗുഡ്‌ ഈവനിങ്ങ്
ഗുഡ് ഈവനിങ്ങ്. ഞാനിപ്പം തിരിച്ചു വരാം.
നിങ്ങളെ ഒറ്റയ്ക്കു വിടാം. അതാവും നല്ലത്.
മമ്മാ...
നേരത്തേ വരാത്തതിൽ ക്ഷമിക്കൂ.
നിങ്ങൾക്കറിയാലോ, അവിടെ എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും....
മമ്മാ...
ഞാൻ യാത്ര പറയാൻ വന്നതാണ്.
ഞാൻ പോകുന്നു.
ടേബിൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു!
ഞാൻ വരുന്നു!
മരിയ, മൂത്ത ജ്യേഷ്ഠന്റെ കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കണേ!
അത് അത്ര സുഖമുള്ള കാര്യമല്ല! എന്നാ മറ്റുള്ളവർ ...
എവിടെയായിരുന്നു നീ ? നിന്റെ അമ്മായിയപ്പൻ വേവലാതിയിലാണ്.
ഇല്ല. ഞാനല്ല! എന്നാൽ നിന്റെ മമ്മാ...
ഇടതുപക്ഷക്കാരുടെ അഭിപ്രായം എന്താ അലക്സാണ്ടർ?
എന്തിനെക്കുറിച്ച് ?
വരൂ, കുട്ടികളെ വിളിക്ക്!
ടേബിൾ സെറ്റ് ചെയ്തു. അലക്സാണ്ടർ എത്തി!
മുകളിൽ നിന്നു നോക്കുമ്പോൾ ലോകം എങ്ങിനെയാണ് ?
മായികം!
- മമ്മാ, ഞാൻ വൈകിയോ? - നിന്റെ കുട്ടിത്തം ഒരിക്കലും മാറില്ല.
കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോഴും നീ എപ്പോഴും ഓടിക്കളയുമായിരുന്നു.
- അന്നയെവിടെ ? - അവളാ വഴിക്കു പോകുന്നതു കണ്ടിരുന്നു.
അന്നാ! നമുക്ക് മുകളിലെ ഗുഹയിൽ അഭയം തേടാൻ നോക്കാം.
ഞാൻ അന്നയെ നോക്കാൻ പോട്ടെ!
നീ എവിടാ പോയത്, അന്നാ?
നിനക്ക് സമനില തെറ്റിയോ!
ദൂരെ, ദൂരെ, തുറന്ന കടലിലേക്ക് ...
"നിങ്ങളുടെ ദ്വീപ സഞ്ചാരങ്ങൾ.
"ബാൽക്കണിയിൽ മറന്നു പോയ നിങ്ങളുടെ ഷർട്ട് കാറ്റിൽ ഇളകി.
" ഓ! ആ മുറിയിലെ ഇരുളായിരുന്നു നിനക്ക് അഭയമൊരുക്കിയത്.
"രാത്രിയുടെ ശബ്ദങ്ങളാൽ അപഹരിക്കപ്പെട്ട്,
"അടഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ഞാൻ നിന്നെ നോക്കി,
" മുദ്രിതമായ ചെവികളോടെ ഞാൻ നിനക്കായി കാതോർത്തു.
"പുറത്തു വരാത്ത ശബ്ദങ്ങളാൽ ഞാൻ നിന്നോടു കെഞ്ചി."
മേശ ഒരുക്കൽ ...
ആ വെള്ളിപ്പിഞ്ഞാണം...
എന്റെ വിവാഹസമ്മാനം...
എന്റെ വിവാഹസമ്മാനം.
അതെവിടെയാ നീ വെച്ചത്?
അവരെല്ലാവരും ഇന്നലെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്നലെ...
അവർ ഇപ്പോഴുമവിടെ ഉണ്ട്.
എന്താ മമ്മാ...
നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പോലെ ഒന്നും നടക്കാത്തത്?
എന്തു കൊണ്ട് ?
എന്തുകൊണ്ടാണ്ടൊരാൾ ഇങ്ങിനെ ജീർണ്ണിക്കുന്നത്
നിശ്ശബ്ദതയിൽ...
യാതനയ്ക്കും തൃഷ്ണയ്ക്കുമിടയിൽ കീറിപ്പറിഞ്ഞ് ?
എന്തിനായാണ് രാജ്യഭ്രഷ്ടമായ ഒരു ജീവിതം ഞാൻ ജീവിച്ചത് ?
എന്റെ മാതൃഭാഷയിൽ സംസാരിക്കാൻ കഴിയുമ്പോൾ മാത്രം..
ഞാൻ വീട്ടിലാണെന്ന തോന്നലുണ്ടാവുന്നതെന്തു കൊണ്ടാണ് ?
എന്റെ ഭാഷ,
നഷടപ്പെട്ട വാക്കുകൾ എനിക്കു വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ...
അല്ലെങ്കിൽ മറന്നു പോയ വാക്കുകളെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തപ്പോൾ.
എന്തു കൊണ്ട് ആ നിമിഷത്തിൽ മാത്രം...
വീട്ടിൽ സ്വന്തം പാദപതനത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനി എനിക്കു കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞുവോ ?
എന്തു കൊണ്ട്?
എന്നോടു പറയൂ മമ്മാ,
എന്തുകൊണ്ടാണൊരാൾ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിക്കാത്തത്?
എനിക്ക് യാത്ര പറയേണ്ടതുണ്ട്.
ഇന്നു രാത്രി നീ പോവുകയാണോ ?
ഈ മരവിച്ച രാത്രയിൽ തന്നെ നീ പുറപ്പെടുകയാണോ ?
ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നു...
നിങ്ങളെന്നെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു...
നിങ്ങളും അതു പോലെ പോവുകയല്ലേ? എനിക്കിനി എവിടെയും ആരും തന്നെയില്ല.
നിനക്കു കഴിയും.
നീ ഉടനെ തന്നെ ഒരു വലിയ യാത്ര പോകും,
തുറമുഖങ്ങളിലൂടെ... ലോകം മുഴുവനും.
ഗുഡ് ബൈ.
എന്റെയൊപ്പം നിൽക്ക് !
ബോട്ടു പുറപ്പെടാൻ ഇനിയും 2 മണിക്കൂറുണ്ട്.
ഈ രാത്രി മാത്രമേയുള്ളു.
എന്റെ കൂടെ നിൽക്ക്‌.
എനിക്ക് പേടിയാണ്!
എനിക്കും പേടിയുണ്ട്.
എന്റെ കൂടെ നിൽക്ക്
എന്റെയൊപ്പം നിൽക്ക്.
നമുക്കത് പിടിച്ചാലോ?
" അരൂപിയിൽ ".
50 ദ്രാച്ചാമസ് കൂടി.
രണ്ട് സ്റ്റുഡന്റ് ടിക്കറ്റ്.
മരിയ, നിന്നോടു സംസാരിക്കുമ്പോ നീ എന്തിനാ പോകുന്നത് ?
ഇങ്ങനെ ബഹളം വെക്കേണ്ട ഒരു കാരണവും നിനക്കില്ല.
നമുക്ക് പുതിയ വഴികൾ കണ്ടെത്തണം മരിയാ ...
ഭാഷണത്തിന്റെ പുതിയ വഴികൾ. നമുക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, ഒന്നും നല്ലതല്ല.
ഞാൻ നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. എന്റെ മുഴുവൻ ഹൃദയത്തോടെ...
എന്നാൽ നീ അസംബന്ധ ജീവിതം നയിക്കുന്നു.
ആ എഴുത്തുകാരനുമായുള്ള നിന്റെ ഇടപാട്....
എല്ലാ പത്രങ്ങളും നിന്നെക്കുറിച്ചാണു പറയുന്നത്. ഞാനതു കൊണ്ടു തളർന്നു!
എന്നിട്ടും ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു! എന്നാൽ ഞാൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ നീ പോകുന്നതെന്തു കൊണ്ടാ ?
" സംഗീത വിദ്യാലയം".
മഞ്ഞു കൊണ്ട് കിടുകിടുത്ത് ഉദയത്തിനു മുമ്പുള്ള അവസാന നക്ഷത്രം
ദീപ്തമായ സൂര്യന്റെ വരവ് വിളിച്ചറിയിച്ചു.
അന്തമായ ആകാശത്തിൽ
മഞ്ഞിന്റെയോ മുകിലിന്റെയോ അടയാളങ്ങളൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
മുഖത്ത് മന്ദമായി തലോടുന്ന
ഇളംകാറ്റിന്റെ നിശ്വാസം എന്റെ ഹൃദയ ദളങ്ങളോട്
ഇങ്ങനെ മന്ത്രിക്കുന്നതായി തോന്നി.
"ജീവിതം മധുരമാണ്".
അതെ ...
ജീവിതം മധുരമാണ്.
പറയൂ....
നാളെ ... ഇത് എത്രകാലം നീണ്ടു നിൽക്കും?
സമയമായി. അല്ലേ ?
" അർഗാദിനി ".
എന്താ നീ പറഞ്ഞത് ?
അതിന്റെ അർഥം : വളരെ വൈകി.
വളരെ വൈകി.
രാത്രിയിൽ വളരെ വൈകി.
എനിക്ക് പോകണം.
ഗുഡ് ബൈ!
" കടലിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് നിനക്കു ഞാനെഴുതുന്നു,
" വീണ്ടും വീണ്ടും...
" ഞാൻ നിനക്കെഴുതുന്നു, നിന്നോടു സംസാരിക്കുന്നു.
" ഒരു ദിവസം നീ ഈ ദിവസത്തെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ...
"ഓർക്കുക
" നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ഞാനത് നോക്കുന്നുണ്ടാവും...
"രണ്ടു കൈകളാലും തലോടിക്കൊണ്ട്.
"ഞാനിവിടെ നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു, വിറയലോടെ.
"ഈ ദിവസം എനിക്കു തരിക."
അലക്സാണ്ടർ!
അന്നാ...
നൃത്തം ചെയ്യണോ?
എനിക്കറിയാം, നിനക്കിതിഷ്ടമല്ല.
എന്നാൽ ഇന്ന് എന്റെ ദിവസമാണ്.
ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവുകയില്ല.
ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവില്ല, അന്നാ.
ഞാൻ പോവില്ല.
നാളെക്കുള്ള പ്രൊജക്ടുകൾ തയ്യാറാക്കണമെന്നെനിക്കു തോന്നുന്നു.
അജ്ഞാതനായ ആ അയൽക്കാരൻ എല്ലായ്പ്പോഴും എനിക്ക് ഒരേ സംഗീതം കൊണ്ടു മറുപടി തരുന്നു ...
അവിടെയും ആരെങ്കിലുമുണ്ടാവും
എനിക്കു വാക്കുകൾ വിൽക്കാൻ.
നാളെ ...
എന്താണ് നാളെ അന്നാ ?
ഒരിക്കൽ ഞാൻ നിന്നോടു ചോദിച്ചു: " നാളെ എത്ര കാലം നീണ്ടു നിൽക്കും ?"
അപ്പോൾ നീ എനിക്കു മറുപടി തന്നു:
നിത്യതയും ഒരു ദിവസവും.
എനിക്ക് നീ പറഞ്ഞതു കേൾക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.
എന്താ നീ പറഞ്ഞത്?
നിത്യതയും ഒരു ദിവസവും.
മറുവശത്തേക്കുള്ള എന്റെ യാത്ര ഇന്നു രാത്രിയാണ്.
വാക്കുകളിലൂടെ, ഞാൻ നിന്നെ തിരിച്ചെത്തിച്ചു.
നീ അവിടെയുണ്ട്.
എല്ലാം സത്യമാണ്.
സത്യത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്.
സത്യത്തിനു വേണ്ടി.
എന്റെ ഇത്തിരിപ്പൂവ്...
അപരിചിതൻ...
ഞാൻ...
വളരെ വൈകി...
എന്റെ ഇത്തിരിപ്പൂവ്...
അപരിചിതൻ...
ഞാൻ...
വളരെ വൈകി...
എന്റെ ഇത്തിരിപ്പൂവ്...
എന്റെ ഇത്തിരിപ്പൂവ്
# Translation from French: lyliakar Special thanks to Alessandra for helping me with Greek #
പരിഭാഷ: ഉമ്മര്‍ ടികെ (പയ്യന്നൂർ ഓപ്പൺ ഫ്രെയിം) www.malayalam.subtitles.org